پسته‌چینی چیزی نیست که معمولاً در برنامه سفرها ببینیم. بیشتر ما پسته را در آخرین مرحله می‌شناسیم؛ تمیز، خشک و آماده خوردن. اما در دامغان می‌توانی برای چند ساعت از این مرحله فاصله بگیری و محصول را در جایی ببینی که واقعاً تولید می‌شود.

فصل برداشت، باغ‌های پسته هم حال‌وهوای متفاوتی دارند. درخت‌ها پر از محصول‌اند، باغدارها مشغول برداشت هستند و می‌توانی از نزدیک ببینی پسته‌ای که قرار است در نهایت به بازار برسد، چطور از درخت جدا و برای مراحل بعدی آماده می‌شود.

اما جذاب‌ترین قسمت، خودِ مشارکت در برداشت است.
اگر شرایط باغ و هماهنگی با باغدار فراهم باشد، قرار نیست فقط کنار باغ بایستی و تماشا کنی؛ می‌توانی بخشی از فرآیند پسته‌چینی را تجربه کنی. همین مشارکت ساده، سفر را از یک بازدید معمولی جدا می‌کند.

از طرف دیگر، دامغان برای چنین تجربه‌ای انتخابی منطقی است؛ چون پسته بخش مهمی از کشاورزی منطقه است و باغ‌های گسترده پسته در شهرستان وجود دارد. بنابراین قرار نیست یک فعالیت نمایشی برای گردشگر ببینی؛ داری وارد فضایی می‌شوی که برداشت پسته واقعاً بخشی از زندگی و کار مردم منطقه است.

و شاید مهم‌تر از همه، این سفر یک جور تماشای پشت‌صحنه باشد؛ پشت‌صحنه محصولی که احتمالاً بارها خورده‌ای، اما هیچ‌وقت ندیده‌ای از کجا آمده و چطور به دستت رسیده.

این دقیقاً همان چیزی است که می‌تواند پسته‌چینی در دامغان را از یک بازدید ساده به یک تجربه گردشگری متفاوت تبدیل کند.